Guatemalareis 2017


Op deze pagina houden wij u op de hoogte van de Guatemalareis die in de zomer 2017 plaatsvindt

Volg de reis naar Guatemala!

Je kunt de reis volgen op Facebook>

 

 De reis

 

Dag 16
De laatste dag is alweer aangebroken…wat zijn de afgelopen dagen omgevlogen!
De wekker ging om 4.45 uur, om vervolgens om 5.30 uur voor de laatste keer in Guatemala te ontbijten. Na een stevig ontbijt van o.a. ei, bruine bonen, brood, fruit, pap, gebakken plataan, watermeloen sap en koffie kon de terugreis beginnen.
Gerben en Elian gingen al eerder naar het vliegveld om dat ons vliegtuig volgeboekt was. Daar was overigens niet veel voor nodig; de bussen van Arriva zijn zelfs groter! Na het maken van een groepsfoto met het prachtige Petén Itza-meer op de achtergrond stapten we op de bus om de volgende 10 minuten naar het vliegveld te rijden. Hier haalden we onze boardingpasses op en checkten we de bagage in. Alles werd gewogen, zelfs de crewleden moesten op de weegschaal! Nadat iedereen ook deze test had doorstaan was het klaar voor de volgende horde: de douane. De niet geheel rechtlijnige douaniers hadden zo hun eigen regels bij het controleren van de bagage. Zo mocht het ene crewlid zijn deodorant wel meenemen en de ander niet en ook het meenemen van flesjes water en aanstekers was bij de ene douanier een groter probleem dan bij de ander. Geruststellend zeg.. ;).
Nadat ook deze horde was genomen konden we een plek uitzoeken in ons gigantische vliegtuig.. met 35 zitplaatsen. Het koste wat duw- en trekwerk maar toen kregen we de houten propellers wel aan de praat. Na onze inspanningen in de jungle was dit natuurlijk een eitje ;). Tijdens de korte vlucht werden we voorzien van iets te drinken en te snacken, best apart natuurlijk voor zo’n korte vlucht. Wellicht had de piloot dit ook door, want het missen van de eerste twee landingspogingen bood ons wat extra vliegtijd. Na voor de derde keer deze vlucht een schitterend uitzicht te hebben gehad over de hoestende vulkaan Fuego konden we eindelijk voet aan land zetten in Guatemala City. Hier hebben we wat gegeten en gedronken en een aantal souvenirs ingeslagen, om vervolgens koers te zetten naar Atlanta. Het passeren van de douane had hier wat voeten in de aarde; we hadden maar liefst twee uur nodig om de douaniers te overtuigen dat we in vrede kwamen (zuchtend poppetje)..
Doordat het nemen van deze laatste horde zoveel tijd in beslag nam hadden we niet zoveel tijd meer te besteden op de luchthaven van Atlanta, de grootste luchthaven van Amerika (de luchthaven is zelfs zo groot dat je per trein van de ene terminal naar de andere reist!). Na het opnieuw inchecken van de koffers hadden we een half uurtje de tijd om wat te eten te scoren en toen de resterende dollars waren uitgegeven aan fastfood en Starbucks stapten we weer op het vliegtuig met als eindbestemming Amsterdam. Acht uur, twee maaltijden, ontelbare films en heel veel schoonheidsslaapjes verder raakten we dan na 16 dagen weer Nederlandse grond aan!
Aangekomen op Schiphol kwamen we bij elkaar voor de laatste groepsevaluatië, waarin we bespraken welke herinneringen we aan de reis hadden overgehouden. Na deze – wederom – geslaagde evaluatie vervolgden we onze weg naar de kofferband om voor de laatste keer onze koffers op te pikken. Hier namen we ook afscheid van Marieke, die al werd opgehaald door haar vriend Martijn. Omdat Marieke en Martijn samen in Utrecht wonen was het dan ook erg onlogisch als Marieke mee naar Heerlen zou reizen en met veel knuffels en zelfs tranen zwaaiden we hen dan ook uit op Schiphol.
Ook op Schiphol hadden we een half uurtje de tijd om iets te snacken te kopen en nadat Peter de Kilometervreter was gearriveerd konden we met deze fijne buschauffeur koers zetten naar het mooiste stukje Nederland ;). In de bus werden de laatste verslagen afgerond en werd de laatste hand gelegd aan een meesterwerk van een aantal crewleden, onder aanvoering van Levi en Juul (dit kunstwerk zal later worden onthuld ;)).
Na een zeer voorspoedige busrit namen we vlak voor aankomst op school nog even een moment voor onszelf; met heel veel lieve woorden, knuffels en zelfs de nodige tranen werd er afscheid genomen van alle crewleden. Iedereen kon hierbij de opgedane waardevolle vriendschappen nogmaals bekrachtigen! Wederom een van de hoogtepunten van ons avontuur !
Nadat alle betraande gezichten voor even opgedroogd waren reden we de laatste 500 meter richting het Sintermeertencollege. Wat een onvergetelijke aankomst! We werden opgewacht door ontzettend veel lieve mensen die ons allemaal heel erg gemist hadden! Bedankt voor dit onvergetelijke moment!
We genieten met alle crewleden nog heel lang na van een onvergetelijk avontuur, van heel veel mooie ervaringen, van de nieuwe vriendschappen, van karaoke sessies, van alle grenzen die verlegd zijn en van alle momenten als groep samen. Met toch wel een stiekeme vreugde om weer terug te zijn in Nederland sluiten we een fantastische reis af met deze – namens de leerlingen – laatste blog.
Wij willen jullie allen bedanken voor het volgen van onze reis en nogmaals de sponsoren voor het mogelijk maken van deze reis en het bezorgen van een ongekend grote glimlach op het gezicht van de bestuursleden van Niños del Lago <3!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Levi en Sven

Dag 15
Ook vandaag gingen wij weer vroeg uit de veren, om half vijf maar liefst. Om vijf uur zaten we in de bus richting het prachtige Maya tempelcomplex Tikal. Ontbijten deden wij bij aankomst en na het verorberen van het heerlijke broodje, de appel en de banaan kon onze enthousiaste gids eindelijk beginnen aan de tour. Het begon met een simpele uitleg over de geografie van Tikal, maar veranderde al snel in een spannende tocht door het immens grote gebied. Hoewel de muggen in onze vorige jungletocht een hoofdrol speelde, waren ze vandaag duidelijk minder aanwezig. We werden wel weer verwelkomd door de vochtige hitte die standaard in de jungle heerst. Tot onze grote verbazing hoorden we direct aan het begin van de tour al verschillende dierengeluiden om ons heen, maar al snel bleek dat deze niet van wilde dieren in de jungle waren, ze kwamen van onze gids.
Hoe groot het complex ook is, het is zeer gemakkelijk om van de ene tempel naar de andere te komen. Na een aantal tempels te hebben gezien en optioneel te hebben beklommen, kwamen we al aan bij de grootste tempel die maar liefst 70 meter hoog is, waarvan sommige mensen toch wel wat kriebels in de buik kregen. Eenmaal boven hadden we een adembenemend uitzicht over de jungle in de hele regio en de toppen van een aantal tempels. Het prachtige uitzicht werd aangevuld door een moment dat we niet snel zullen vergeten; een apengevecht in de verte! <3

Toen we wederom veilig op de grond stonden – bijna allemaal tenminste – hebben we nog wat tempels gezien, en nog meer tempels, en uiteindelijk nog een aantal tempels na wat verschillende tempels te hebben bewonderd. Geen wonder, aangezien Tikal bestaat uit ruim 4000 verschillende gebouwen. Dus, zoals je waarschijnlijk al begrepen hebt, hebben we best veel tempels gezien. De welbekende Jaguar-tempel en het beroemde Maya-masker hadden we echter nog niet gezien. Deze liggen in het hart van Tikal op “la Plaza”, de eindbestemming van onze tour. Natuurlijk was dit de perfecte plek voor de groepsfoto en de uiteraard ook de standaard fotoshoots. We waren erg blij dat iedereen ernog op zijn best uitzag. Een heerlijke lunch stond als volgende op het programma.
Al de hele dag liepen wij rond met een spannende vraag; namelijk of we de kans kregen om een wilde tarantula vast te houden. Na een lange zoektocht, vele pogingen om de welbekende vogelspin te pakken te krijgen en de bijbehorende verwondingen van de gids, hebben we hoop opgegeven en was het niet mogelijk om deze nieuwe vriend in onze armen te sluiten. Helaas moesten we dus zonder deze ervaring terug de bus in en blijven we achter met de herinnering van een half aangevreten vogelspin die gids vond op enkele meters van het nest.
Eenmaal aangekomen bij het hotel hadden de tijd om ons op te frissen (wat wel echt nodig was), en onze koffers klaar te maken voor de lange terugreis die ons nog te wachten staat. We hebben gegeten bij het restaurant waar we de eerste avond in Flores ook werden ontvangen en hier hebben we ons avontuur in Guatemala nog een laatste avond gevierd. Hierna gingen wij allemaal onze koffers inpakken en aansluitend vroeg naar bed.
We zien jullie snel weer!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Joline en Lynn

Dag 14
Zoals in reisverslag 13 te lezen was, hadden we geen elektriciteit in het kamp en was alles heel erg donker. De geluiden van de jungle waren hartstikke indrukwekkend. Onze dag begon al heel erg vroeg! Om kwart voor vijf ‘s ochtends stonden we na een spannende en voor sommigen slapeloze nacht op om midden in de jungle met brulapen, jaguars en een heleboel andere dieren boven op de hoogste tempel van de stad Nakum de overgang van donker naar licht te zien. Hadden we al gezegd dat er muggen waren? Helaas was het te bewolkt om daadwerkelijke de zonsopkomst te zien, maar het was een mooi moment en om hier samen met de groep te staan was echt indrukwekkend!
Na de zonsopgang zijn we verder gaan wandelen door de jungle en kregen we meer informatie over hoe de Maya’s in dit complex gewoond en geleefd hebben. We werden via dichtbegroeide junglepaden van tempel naar tempel geleid en we zagen bijna een grijze vos! Helaas schrok deze al toen we aan kwamen lopen en onze geur van het niet douchen schrok zelfs de vleermuizen in de tempels af. Bah! Op de terugweg naar het kamp passeerden we ook nog een dodelijke spin (hier waren sommige van ons minder blij mee)! Na het wandelen kregen we om acht uur een prima ontbijt dat bestond uit cruesli, havermout, fruit, koffie en – uiteraard – weer ei. Daarna zijn we om half tien weer met de hobbelige trucks terug door jungle gereden. Deze rit was net zo enerverend als de heenweg. Geen brulapen die ons leven bedreigden, maar we kwamen de jungle niet ongeschonden door. Na een aantal oorlogswonden kwamen we gehavend aan bij een schitterend meer. Helaas mochten we hier niet zwemmen in verband met de vele gevaarlijke krokodillen die hier hun thuis van hebben gemaakt, maar na een heerlijke pauze van twee uurtjes stond er echt een geweldige lunch voor ons klaar.
In het programma stond ook nog een rit naar een van de tempels om hier te genieten van de ondergaande zon, maar omdat we allemaal kapot waren van deze twee vermoeiende maar toffe dagen besloten we om terug te rijden naar Flores. Hier hadden we tot een uur of zeven vrije tijd en dit gaf iedereen de gelegenheid om zich lekker op te frissen en bij te slapen van de onrustige nacht in de jungle. Na het eten ging iedereen om 10 uur naar bed want morgen worden we om vijf uur al opgepikt om – EINDELIJK – te vertrekken naar de tempels van TIKAL! <3Veel liefs,
Namens de hele Guatemalacrew,
Lara en Fenne

Dag 13
Vandaag moesten we heel vroeg opstaan – rond vijf uur in de ochtend – en dat haalden de meesten van ons niet.. We zijn vrijwel direct in de bus gestapt en vertrokken richting de jungle. Na ongeveer een half uur rijden kwamen we aan bij een leuk restaurantje waar we samen met de junglegidsen de planning van vandaag doornamen en er een heerlijk ontbijt voor ons klaarstond. Over eten mogen we hier echt niet klagen!
Nadat alle eitjes, zwarte bonen en tortillas waren opgegeten waren we bijna klaar voor vertrek.. maar niet voordat Ruud de groep opgewarmd had met zijn versie van ochtendgymnastiek! Helaas bleek de groep flexibeler dan Ruud en na een aantal rugblessures hield hij het voor gezien. We stapten weer in de bus om onze tocht naar het junglekamp te vervolgen. Na ongeveer 35 minuten rijden over hobbelige grindwegen kwamen we aan in Yaxhá, wat letterlijk vertaald ‘groen water’ betekent. Yaxhá is een Maya-complex midden in de jungle waar echt hele mooie piramides en tempels te bezichtigen zijn. Daar hebben we ook een rondleiding gekregen en verschillende tempels en piramides beklommen. Vanaf de hoogste tempel had je een prachtig uitzicht over de jungle en de verschillende meren eromheen. We hebben we in Yaxhá twee verschillende soorten apen gezien – brulapen en spider monkeys – en hebben ook vernomen dat dit gebied bewoond wordt door jaguars die je ’s nachts goed kan horen grommen.. Ben je gek, helemaal niet eng! 🙈
Na ongeveer 2 uur lopen over het terrein werden we bij de jeeps ontvangen en daar kregen we een snack, koud drinken en een ijskoude handdoek die iedereen wel kon waarderen. Wat een geniaal idee! Na een korte pauze werd de groep verdeeld over 3 jeeps. De jeeps waren echter iets anders dan we hadden verwacht; het waren namelijk niet echt jeeps, maar pick-ups waarmee vee wordt vervoerd.. Hier moesten we achterin klimmen en als koeien in een veewagen konden we beginnen aan de rit die ongeveer twee en een half uur ging duren. We kwamen er al snel achter dat er veel laaghangende takken en bladeren waren.. en dus was het veel bukken en ontwijken geblazen XD! We hebben hier en daar wat crewleden uit de bomen moeten trekken en uit de handen gered van boze apen, maar als dat het ergste is.. ;)

Daarnaast was de rit weinig comfortabel en kwamen we een aantal keer vast te zitten in de modder. In de meeste gevallen kwam de 4x4 er zelf wel uit, maar er was een stukje waar de modder erg diep was en waar we echt vast kwamen te zitten. Eén 4x4 zat al vast, maar we hadden een back-up plan: er liep namelijk een weg om onze oorspronkelijke route heen. Eén van de 4x4’s probeerde via deze omweg voor de vastzittende pick-up te komen om deze los te trekken, maar ook deze 4x4 kwam vast te zitten in de modder.. Zucht. Er was dus nog maar één oplossing mogelijk: trekken! Nadat de chauffeurs een touw aan de pick-ups hadden vastgebonden kon de groep aan de bak. Als volleerde truck pullers lieten alle crewleden hun spierballen zien en werden de jeeps één voor één uit de problemen geholpen. Schitterend! De jungle waar we doorheen reden was adembenemend mooi en maakte de blaren op de handen meer dan goed. Het was echt een hele mooie en unieke ervaring!
Eenmaal aangekomen in het kamp waren we in eerste instantie blij verrast, want het zag er echt mooi en vrij luxe uit. We kwamen er echter al vrij snel achter dat wij niet de enigen waren die op dit kamp zouden overnachten. Muggen, spinnen, bidsprinkhanen, kakkerlakken, meer muggen, steekvliegen, nog meer muggen en zelfs schorpioenen hadden er hun thuis van gemaakt en de deet was dan ook niet van de lucht. Vooral de muggen zorgden voor veel irritaties – letterlijk en figuurlijk.
Na een potje voetbal en een héééérlijke lunch in het junglekamp trokken we richting de tempels van Nakum, een verlaten en vervallen Maya-stad die op 300 meter afstand ligt van het kamp. Bij het verlaten van het kamp slingerde de apen over onze hoofden van boom naar boom, supercool! Vervolgens zetten we voet richting de piramides en tempels. We zijn zelfs op één van de tempels geklommen om van het uitzicht te genieten. Na een fotoshoot van ongeveer een uur keerden we weer terug naar het kamp, waar we de gelegenheid kregen om te douchen of om heerlijk uit te rusten.
Aangezien douchen met deze temperaturen en luchtvochtigheid niet veel zin had gingen we met een vrij grote groep het spel Weerwolven doen. Het was voor het grootste gedeelte van de crew de eerste keer dat we dit spel deden en dan ook nog eens op zo’n unieke locatie. Ruud was de verteller, en joh, wat was hij daar goed in! Met ongekende geluidseffecten joeg hij de crewleden de stuipen op het lijf en kregen we bijna het gevoel dat er echt weerwolven, psychopaten en heksen in de jungle aanwezig waren! (Geen zorgen, alle drie niet het geval ;)). Iedereen genoot zichtbaar van de ongelofelijke (ja, echt ongelofelijke) verhalen over moord en doodslag en na een paar potjes buikpijn van het lachen stond het avondeten voor ons klaar. Als voorgerecht werden we getrakteerd op een heerlijke aspergesoep en het hoofdgerucht bestond uit worstjes, zwarte bonen en guacemole. Nadat alle borden leeg waren werd er nog een paar potjes Weerwolven gespeeld, dit maal nog veel enger dan de middagsessie! Het feit dat er geen stroom in het kamp was en alle verhalen werden verteld bij kaarslicht maakte het er alleen maar spannender op.. Een ander groepje deed ‘Would you Rather’ en daar werd ook heel veel bij gelachen. Na deze geslaagde avond ging iedereen lekker slapen in de hele vochtige en klamme tenten. Ofja, lekker slapen, niet iedereen was gerust op de geluiden uit de jungle en het luidkeels gebrul van de brulapen stemde ook niet iedereen gerust. Om nog maar niet te spreken over de angst voor de jaguars…
We kijken nu al uit naar morgen!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Milan en Jarno

Dag 12
Wakker worden en de zee horen, wat een heerlijk gevoel. We begonnen de dag in Livingston met wederom heerlijk ontbijt, dat – zoals gebruikelijk in Guatemala – bestond uit de bekende zwarte bonen, roerei, gebakken banaan en een tortilla. Helaas konden we maar een halve dag genieten van het hotel en de omgeving, de tijd vliegt voorbij!
Daarna was het tijd om ons klaar te maken voor de boottocht over de Rio Dulce. De groep werd over twee boten verdeeld en ook alle bagage werd voorin de boot gezet. Het was een schitterende tocht met prachtig uitzicht over de Rio Dulce en de omliggende dorpjes – en deze keer werden we niet kletsnat! Voor Jarno, Micha en Lynn was het een extra speciaal moment: Zij mochten om beurten aan het roer staan om te sturen! Supervet! Op een gegeven moment kreeg een van de twee boten motorproblemen en na een tussenstop bij een tankstation voor boten werd duidelijk dat deze vervangen moest worden. Een gedeelte van de groep mocht overstappen op een andere boot, de bagage mocht blijven staan. Er werd ons verzekerd dat deze netjes zou worden bezorgd.. Als dat maar goed gaat! In de tussentijd genoten de leerlingen uit de andere boot van een frisse duik in de rivier om zo de tijd te doden.
Uiteindelijk kwamen we aan in bij hotel Tijax, een schitterende accommodatie aan het water van waaruit onze hike vertrok. Na een verfrissend drankje zetten we voet naar de ruïnes op het landgoed van het hotel. Deze hike leidde ons over een hangbrug van 30 meter hoog en trakteerde ons op een mooi uitzicht op de Rio Dulce. In de verte kon je zelfs Belize zien! Verder hebben wij nog informatie gekregen over dieren- en plantensoorten in de jungle. Het was een bloedhete tocht en iedereen was hartstikke moe, maar het was echt een toffe ervaring!
Vervolgens zetten we de reis voort en gingen wij naar de hotspring waterfall. Iedereen keek erg uit naar een verfrissende duik in het ijskoude water. Eenmaal aangekomen kon niemand wachten om zich uit te kleden en sprongen wij meteen in het water. Het was er best druk en de stroming was niet mis, dus we moesten goed uitkijken. Na een uurtje was het weer tijd om te gaan en stapten we de bus in om koers te zetten naar Flores, een stad dat enkel door middel van één weg verbonden is met het vaste land. De busreis duurde veel langer dan gedacht en daarom kwamen we vrij laat aan – pas rond half negen ’s avonds. We besloten om eerst naar een restaurant te gaan om lekker te eten. Na het heerlijke eten waren wij zó moe dat we met onze koffers naar onze kamers trokken en meteen in bed sprongen. De komende de dagen worden zwaar dus slaap kunnen we goed gebruiken! Tot morgen!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Britney en Jessie

Dag 11
Vandaag stond er een lange reis voor ons op de planning. We zouden negen uur in een bus zitten, gevolgd door een boottocht van een half uur. Dit was de reis van het historische Antigua naar het Caribische Livingston. Het ontbijt stond dus vandaag al om 6 uur voor ons klaar. Het was een lekkere, bekende maaltijd, bestaande uit toast met boter en/of jam, roerei en fruit.
Na het ontbijt was het wel snel de koffers inpakken en klaarmaken voor de lange reis. De reis begon heel rustig omdat iedereen nog moe en duf was, maar de sfeer kwam al snel op gang. In een mum van tijd werden de muziekboxjes weer uitgehaald en werd er meegezongen met de top-500 foute hits.
Onderweg hadden we ook een paar tussenstops. Twee van deze pauzes waren bij een tankstation en één was bij een wegrestaurantje voor de lunch. Het restaurantje verkocht een lokale Guatemalaanse specialiteit; gevulde tortilla’s. Alle crewleden kon de drie verschillende soorten vulling proberen die ze daar hadden: bonen puree, vlees en kaas met kruiden. Deze specialiteit werd niet door iedereen gewaardeerd, echter honger maakt rauwe bonen zoet!
Na negen uur in de bus zitten bereikten we eindelijk de haven aan de kust van de Caribbean! Hier werden onze koffers overgebracht op twee kleine bootjes en ieder crewlid volgde zijn/haar koffer. Kortom: we werden verdeeld in twee groepen die beide een apart gemotoriseerd bootje kregen toegewezen. Deze bootjes zouden ons naar Livingston brengen. We hadden allemaal gerekend op een normale, rustige boottocht, maar het tegendeel was al snel bewezen. De koffers werden voorin geplaats en een zeil overheen gespannen. Zelf kregen we reddingsvesten en ook een zeil over de schoot. Eerst leek het een beetje overdreven, maar al snel snapten we waar al deze maatregels goed voor waren. Iedereen werd niet lang na het vertrek getrakteerd op een zoute douche. Het was een echte “bumpy ride” en niemand heeft de overkant droog bereikt. De sfeer gedurende deze overtocht was geweldig! In de bootjes waren de taalgrapjes geweldig flauw en het zeewater zorgde voor het nodige zout…Er werd zelfs gezongen! Uiteraard waren dit liedjes over water: “Een oceaaaaaaaaaaaaaaaaan om in te vluchten; Row row row the boat; Piet Piraat Piet Piraat” etc.
Eenmaal aangekomen in ons hotel in Livingston kleedde iedereen zich vliegensvlug om en namen we een duik in de Caribische zee. Na vechten, spetteren en vooral GENIETEN, was het tijd voor een lekkere maaltijd. We gingen naar een gezellig hotel waar iedereen van een typisch lokaal gerecht genoot. Een van deze gerechten was Tapado. Dit gerecht is op geen enkele andere plek ter wereld verkrijgbaar! Dit is een lokale “Sea Food Soup” die bestaat uit diverse zeevruchten, witvis, kokosmelk en banaan!
Na deze lange reis kijken we weer uit naar een mooie dag. Morgen zal dan ook ongetwijfeld een geweldige dag worden.
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Carlina & Gwen

Dag 10
De dag begon vandaag met een keuzemenu: ofwel ontbijt met pannenkoeken ofwel roerei met tomaat en worst. Na dit heerlijke ontbijtje hebben we onze spullen gepakt en klaargezet voor vertrek. De reis bracht ons vandaag terug in Antigua, waar we een rustmiddag hadden om even bij te komen, en die was welkom ook! We hebben onderweg een tussenstop gemaakt waar we eventueel iets konden kopen en even naar het toilet konden gaan.
We kwamen rond twee uur aan in het hotel waar we eerder deze reis ook hebben overnacht en gelukkig konden we al om twee uur inchecken. Dit was een meevaller; de incheck is normaal pas vanaf drie uur en we waren dan ook blij dat we even de tijd hadden om de koffers op de kamer te zetten en ons even op te frissen. ’s Middags hadden we de tijd aan onszelf; we kregen de mogelijkheid om in groepjes te slenteren door het marktje aan de overkant, met twee begeleiders mee te gaan naar het Jade Museum waar ook sieraden verkocht worden of even in het hotel te blijven om daar lekker uit te rusten van onze reisdag.
Rond half zes vertrokken twee begeleiders naar Dunkin’ Donuts om een donut of eventueel wat koffie te halen. Dit idee viel bij een aantal crewleden zeer goed in de smaak, dus er vormde zich al gauw een groepje hongerige reizigers op zoek naar zoetigheid! Om kwart over zeven moesten we weer bij het hotel verzamelen voor het avondeten. Helaas hadden we deze dag geen tips gevraagd aan onze gids en werd het dus even een uitdaging om een restaurant te vinden dat aansloot bij ons budget. Het eerste restaurant waar we aankwamen was veel te duur en het tweede restaurantje zat vol. Erg jammer, want hier hebben we onze eerste ochtend in Guatemala heerlijk ontbeten.
Uiteindelijk eindigde onze hongerige zoektocht bij Ta’Cool, een voor een fast food keten érg gezellig restaurant met hele goede service! Het eten viel bij iedereen goed in de smaak en ook de sfeer was erg tof! Genieten dus, zeker voor de crewleden die zo langzamerhand uitgekeken waren op traditionele Guatemalaanse cuisine ;)
. Om twintig voor tien waren we terug bij het hotel en helaas mochten we niet meer bij elkaar op de kamer chillen. Koffers inpakken en naar bed, want morgen begint de dag alweer met een ontbijt om ZES uur ’s ochtends! Veel te vroeg, maar we zijn wel erg benieuwd.. ;)

Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Miguel & Ivran

Dag 9
Onze dag startte vanochtend met een heerlijk traditioneel Guatemalteeks ontbijt. Roerei met tomaat en worst verveelt ons nog altijd niet. We mochten een van onze GTM-shirts laten wassen bij het hotel, dus deze ruiken vanaf morgen weer heerlijk fris.
Na het ontbijt hebben we de groep in tweeën gesplitst; één groep ging naar het activiteitenkamp om de verfwerkzaamheden aan het Solar Building af te ronden en de andere groep ging naar het meer Lago Atitlan om daar op te ruimen. Deze laatste groep werd door Armando (vaste kracht van Niños del Lago) voorzien van vuilniszakken en rubberen handschoenen om samen met hem de oevers van het meer vrij te maken van onder andere het plastic afval dat er ligt. Helaas is het milieu voor de Guatemalaanse bevolking geen speerpunt en het is dan ook heel goed dat Niños del Lago in hun activiteiten op het kamp hier wel veel aandacht aan besteedt, om op deze manier een schonere toekomst voor Guatemala te ondersteunen.
Toen de schoonmaakwerkzaamheden rondom het meer waren afgerond werden de twee groepen op het activiteitenkamp herenigd. Samen werd de laatste verf op het Solar Building aangebracht en was er tijd voor een moment om te reflecteren op het mooie werk van de afgelopen dagen. Samen met Arlaine, Alethea, Ruud en Marten werd er teruggeblikt op alle momenten die wij zelf op dit kamp hebben mogen meemaken en hoeveel mooie ervaringen nog mogen worden opgedaan in de jaren die er komen gaan. Dit afscheid was in één woord samen te vatten: emotioneel. Het was heel mooi om te zien hoeveel mensen geroerd werden door de mooie woorden van Arlaine, Alethea en Ruud, maar zeker ook van Marten, die als voorzitter van Niños del Lago Nederland en ook als begeleider van deze reis enorm geraakt was door het schitterende werk dat onze crew in goede samenwerking met elkaar heeft verricht. Wij hebben als groep kunnen bijdragen aan een positieve toekomst voor dit mooie project.
Het is dan ook extra bijzonder dat Marten en Ruud alle 18 leerlingen hebben benoemd tot jeugdlid van het Niños del Lago Partnership! <3
Zij hopen dan ook dat wij in de toekomst, op welke wijze dan ook, betrokken (willen) blijven bij het voortzetten van de droom die Niños del Lago heet. WAUW!
Na dit emotionele afscheid werden we per busjes naar Lago Atitlan gebracht, om daar te genieten van een heerlijke picknick aan de oevers van het meer. Na deze lunch hebben we gezwommen in het – verrassend warme – water van het meer (en de nodige fotoshoots gemaakt…). Helaas leek het weer roet in het spreekwoordelijk eten te gooien, dus besloten we om tijdig terug te wandelen naar ons hotel. Hier hadden we de tijd eventjes aan onszelf; we hadden de vrijheid om in groepjes te gaan shoppen voor souvenirs of te gaan zwemmen in het zwembad van het hotel.
Na de zeer welkome pauze hebben we gedineerd in een restaurantje niet ver van ons hotel. Het eten was heerlijk en de avond werd (wel erg feestelijk) afgesloten met een geïmproviseerde karaoke: GUUS MEEUWIS OP DE SPEAKERS!
Helaas zit onze tijd in Panajachel alweer erop en vertrekken we morgenochtend richting Antigua, vanwaar we onze reis zullen voortzetten richting Livingstone, Nakum, Flores en Tikal. We hebben écht genoten van de reis tot dusver en kunnen niet wachten op alles wat nog komen gaat!
Omdat we niet weten hoe goed de internetverbinding in de volgende hotels zal zijn kunnen we niet beloven wanneer de volgende update op Facebook zal worden geplaatst. We hopen dan ook op jullie begrip en houden jullie zo snel als het kan weer op de hoogte van onze schitterende avonturen!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Fenne en Marie

Dag 8
Vandaag begon onze dag om 07.30 uur, met drie heerlijke kleine pannenkoeken! Om kwart over 8 verwachtten we de bus die ons al voor de derde keer naar het activiteitenkamp zou brengen. Eenmaal aangekomen moesten we eerst nog wat voorbereidend werk voor het verven verrichten. Hierna was het tijd voor een volgend evaluatiemoment, waarin we onze laatste ervaringen bespraken, zowel positief als negatief.
Tijdens de evaluatie wisselden de begeleiding een paar geheimzinnige blikken uit, en we wisten dat we eindelijk de verrassing van vandaag te horen zouden krijgen. SUPER NIEUWS! Er zouden toch nog even kinderen in het kamp komen vandaag!!! Iedereen zijn gezicht lichtte op en er werd enthousiast gepraat. Voordat de kinderen kwamen, hebben we een paar kleine spelletjes gedaan; toen de kinderen eenmaal gearriveerd waren, was iedereen op hen gefocust. De begeleiders namen de verfwerkzaamheden van ons over, zodat wij konden genieten van de tijd met de kinderen. We begonnen met een voorstelronde en zijn daarna met heel veel plezier gestart met de stoelendans met hoelahoep. De kinderen waren zo enthousiast dat ze er alles voor over hadden om door te gaan naar de volgende spelronde. Hierna werden we in drie groepen verdeeld, samen met de kinderen, en begonnen we aan een kort estafetteparcours. De kinderen waren dolblij om in het kamp te zijn en deden ook actief mee aan de spellen die we gespeeld hebben: ze klommen op onze ruggen en hielden onze handen vast. Ontzettend mooi om te zien dat, ondanks dat we elkaars taal niet spraken, handen- en voetenwerk ervoor kon zorgen dat we dichter bij elkaar kwamen! Wat een bijzondere ervaring!
Om 11.00 kregen we een kleine typische Guatemalaanse snack met een pappig drankje, waar de kinderen van smulden. Dit drankje bestaat voornamelijk uit havermout en is een belangrijk onderdeel in de voeding van de kinderen. Het is ontzettend rijk aan bouwstoffen en is vaak de gezondste maaltijd van hun dag. Er werden wat foto’s gemaakt en de kinderen leerden ons in het Spaans tot tien tellen en wij hen in het Engels. Na de korte snack zijn we verder gegaan met een tour rond het activiteitenkamp. We liepen met de kinderen door het bos richting de ‘cabins’ (hier slapen de kinderen als ze in het kamp overnachten), waar de kinderen heel nieuwsgierig naar waren en dus ook grondig bestudeerden. Ook vonden ze het een avontuur om door het bos te lopen. Aan het einde van de tour liepen we onder een paarse poort door met een bel waar ieder kind heel graag aan wilde trekken, dit zorgde voor een grappig plaatje. Hierna was het tijd om afscheid nemen van de kinderen: ze konden helaas maar tot 12.00 uur blijven. Een groepsfoto samen met de kinderen, samen met de nodige knuffels onderling, sloot deze geweldige ochtend af. Tot slot hadden we voor elk kind (en per ongeluk ook 2 van de docenten) nog een cadeautje. Natuurlijk namen de kinderen ook deze knuffels met veel blijdschap in ontvangst :)

Voor ons was het nu weer tijd om verder te gaan met het verven van ons project. Eerst zijn we verder gegaan met het aanbrengen van de witte grondlaag en tegen de tijd dat dit klaar was zijn we begonnen met de lunch. Onze lunch bestond vandaag uit bruine bonen met rijst, komkommer en chili con carne. Daarnaast kregen we ook nog een stuk brood en een drankje van Rosa de Jamaica (typisch Guatemalteeks). Het toetje bestond uit fruit. Na de lunch begonnen we met het aanbrengen van de adobe-dekkingsverf. Dit verliep vrij snel en iedereen zat onder de verf, maar dit nam niet weg dat we allemaal een voldaan gevoel hadden.
Om 16.30 uur werden we weer opgehaald door de bus en bij ons hotel afgezet. Hier kregen we anderhalf uur vrije tijd om te zwemmen, te winkelen, koffie te halen of uit te rusten. Hierna kwamen we weer bijeen om samen te gaan eten. De keuze voor het diner viel op een restaurant gelegen aan het meer Atitlán, waar een knusse sfeer hing. Ook hadden we hier een geweldig uitzicht op de omringende vulkanen (wauw)! Iedereen genoot van zijn uitgekozen gerecht en er werd uitbundig gepraat en gelachen. Dit was ook nodig, na een dag waarin veel werkzaamheden op het kamp waren verricht. Nu is het tijd om deze enerverende dag af te sluiten en we zijn benieuwd naar wat dag 9 ons zal brengen…
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Lara & Joline

Dag 7
We begonnen de dag met een traditioneel Guatemalaans ontbijt en stapten direct in de bus op weg naar het dorp Chichicastanango. Hier vindt tweemaal per week een traditionele markt plaats die afstamt uit de Mayatijd en daarmee meer dan 500 jaar oud is. Onderweg zijn we gestopt bij een uitkijkpunt dat een wonderbaarlijk uitzicht bood over Lago Atitlan en de vulkanen er omheen.
Toen we aankwamen bij de markt bevonden we ons in een compleet andere wereld; een wereld waarin uitbundige geuren en kleuren de boventoon voeren en waarin hordes mensen elkaar verdringen om op hun bestemming te komen. Gelukkig loodste onze gids Andres ons vakkundig door de menigte en wees hij ons meermaals op de verschillende schoonheden en gevaren die deze andere wereld met zich mee bracht. Bij deze gevaren moet onder andere worden gedacht aan zakkenrollers die – net als in andere grote steden in de wereld – erg actief zijn in dit gebied. Kinderen blijken overigens de beste zakkenrollers, deze zijn zo schattig dat ze nauwelijks worden verdacht van criminaliteit of zijn zo slinks dat ze hun handlangers in staat stellen om ongezien met de nationale valuta er vandoor te gaan. Gelukkig is geen van de crewleden slachtoffer geworden van deze veelal kleine crimineeltjes ;)
. Ook de drukte creëert volgens Andres een gevaar; in de mensenmassa raak je elkaar makkelijk kwijt. Het is dan ook maar goed dat onze crewleden aanzienlijk groter zijn dan de lokale bevolking en kunnen zowel de docenten als leerlingen moeilijk over het hoofd worden gezien ;).
Aan weerszijden van het centrum van de markt bevinden zich twee indrukwekkende kerken. De Spaanse bezetters bouwden op de ruïnes van Mayatempels twee gebedshuizen met beiden hun eigen symboliek. De grootste kerk kan worden bereikt via 18 treden en de kleinere via 13 treden. Deze treden staan symbool voor de 18 maanden van Maya zonnekalender en de 13 maanden van maankalender. Tegen het einde van onze rondleiding bezochten we een indrukwekkend en kleurrijk kerkhof aan de rand van het centrum. Deze rustplaatsen zijn heel anders dan in Nederland; daar waar in ons eigen land ingetogen afscheid word genomen van dierbaren zijn in Guatemala vieringen en processies op het kerkhof niet ongewoon. Overledenen worden opgeborgen in traditionele graven onder de grond, of in grote muren waar meerdere lijken boven elkaar worden opgeborgen. Welgestelde families bouwen voor hun dierbare overledenen een tombe. Dit is niet voor iedereen weggelegd.
De rondleiding werd afgesloten met een lunch in een restaurant dat direct gelegen is in het centrum van de markt. Na de lunch hebben een aantal leerlingen met de begeleiders kaarsen gekocht om aan te steken in de kerk en vervolgens werden de crewleden in de gelegenheid gebracht om in groepjes over de markt te lopen om souvenirs en allerlei handgemaakte spulletjes aan te schaffen. De markt heeft een rijke aanbod van spullen; zo kun je er terecht voor dekens, doeken, maskers, houten poppetjes en dieren, Maya kalenders, etenswaren, armbandjes, sieraden en vele andere accessoires. Natuurlijk kwamen er bij het kopen op de markt ook veel onderhandelingen bij kijken en zowel de begeleiders als leerlingen waren trots op hun succesvolle aankopen. Hoewel het op de terugreis naar Panajachel opeens pijpenstelen begon te regenen werd onze gezellige sfeer en karaoke in de bus er niet minder op. Na aankomst in het hotel werden de leerlingen in de gelegenheid gebracht om samen met enkele begeleiders nog even wat geld te pinnen en ergens een kopje koffie te scoren. Overigens niet zo maar een kopje koffie, maar een heerlijk brouwsel van een van de beste koffiezaken van Guatemala (getuige de vele aanbevelingen van onder andere Tripadvisor en Lonely Planet)! De avond werd afgesloten met een heerlijk diner in een restaurantje niet ver van het hotel.
Het was wederom een hele gezellige avond met heel lekker eten en veel gezelligheid. We genieten!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Milan en Sven

Dag 6
We begonnen de dag met een nieuw ontbijtje; roerbakei met bacon en verse vruchten. De papaja viel niet bij iedereen in de smaak, maar verder mag over de ontbijtjes niet worden geklaagd ;)
. Vervolgens werden we met twee busjes opgepikt en vertrokken we naar het activiteitenkamp van Niños del Lago, om daar te starten met onze werkzaamheden. Na de inspirerende bijeenkomst van gisteren keek de hele groep hier ontzettend naar uit. Het feit dat we echt de handen uit onze mouwen konden gaan steken was voor iedereen spannend. Voor Marten en Ruud, beiden bestuursleden van de stichting Niños del Lago, was het heel bijzonder om het heel lang voorbereide project van start te zien gaan, ze waren dan ook allebei heel erg trots!
De busrit naar het kamp, die ongeveer 20 minuutjes duurde, trakteerde ons op geweldige vergezichten en het blijft ongelofelijk dat we op zo’n mooie plek mogen verblijven!
Op het activiteitenkamp kregen we van schilder Marco instructies over de verfwerkzaamheden van vandaag. Vervolgens werden we door de begeleiders in groepjes ingedeeld en werden de werkzaamheden verdeeld. Een deel van de van de groep ging aan de slag met het schoonmaken en verven van het wachtershuisje en de rest van de crew mocht beginnen aan het schoonmaken en verven van het zogeheten ‘solar building’, een gebouw waarop in de toekomst de zonnepanelen zullen worden geplaatst. De begeleiders hebben het dak van dit gebouw schoongemaakt en kregen de eer om een nieuw spandoek boven de toegangspoort te hangen. Het verven ging vlot en we hebben echt als een team samengewerkt! Daarna kregen we een kleine adempauze en werden we allemaal voorzien van megamuffins.
Na onze korte pauze gingen we vol enthousiasme weer verder met onze activiteiten. We hebben hierbij de verfwerkzaamheden in het wachtershuisje volledig afgerond! Dit project is dus helemaal afgerond en de bewoner was super tevreden! Ons Spaans is niet al te best, maar ‘muy bien’ was voor ons prima te verstaan ;).
Niet alleen de muren werden voorzien van witte verf. Hier en daar werden ook onze crewleden voorzien van een laagje verf door de pas aangeschafte verfrollers… Na een aantal uurtjes onze handen uit onze mouwen te hebben gestoken werden we getrakteerd op een heerlijke lunch met kip, aardappelen, bonen en wortelen en als dessert verse abrikozen op sap. Na de lunch stortte een deel van de groep zich op de afwas en het andere deel van de groep hervatte de verfwerkzaamheden. Uiteindelijk hielp de hele groep met het opruimen van alle materialen. Om 15:00 uur werden we weer met de busjes opgehaald en stelde Marten voor om een stukje verder de berg op te rijden om te gaan genieten van een mooi uitzicht op het meer. Na een ritje van ruim een kwartier alleen maar bergopwaarts kwamen we aan op een uitzichtpunt. Helaas was het weer zo omgeslagen dat we helemaal niks konden zien; we waren letterlijk en figuurlijk in de wolken! Terugrijden bleek ook nog een heel karwei; een van de busjes wilde niet meer starten en de chauffeur, Marten en Tom hebben dan ook even hun spierballen moeten laten zien bij het aanduwen van het busje. Gelukkig waren de leerlingen erg behulpzaam.. alle 10 leerlingen bleven lekker op hun plek in het busje zitten.
Nadat beide busjes weer ‘up and running’ waren reden we terug naar het hotel, met als tussenstop een 30 meter hoge hangbrug over een vallei. De oversteek hiervan was echt gaaf! Terug in het hotel hebben we lekker rustig aan gedaan en we sloten we de dag af met een diner in een restaurantje in de buurt.
We kijken erg uit naar dag 7: het bezoeken van de Mayamarkt in Chichicastenango! Tot morgen!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Jarno en Micha

Dag 5
In tegenstelling tot de andere dagen hebben we vandaag lekker kunnen uitslapen; tot 8 uur. Waarschijnlijk had niemand hier iets op tegen. Gerben, Ruud en Tom waren wel al iets eerder op pad om, ter voorbereiding op het middagprogramma, de omgeving te verkennen. Om half 9 konden we aanschuiven aan de ontbijttafel. Het ontbijt bestond uit vers fruit en geroosterd brood met jam of boter. Na het ontbijt werden we opgehaald door twee busjes, die ons voor de eerste keer naar Niños del Lago zouden brengen. Op de weg naar het kamp konden we genieten van het super mooie uitzicht vanaf de berg naar het meer Atitlan.
Na zoveel maanden voorbereiding was het dan eindelijk zover; de aankomst bij Niños del Lago. We werden hier met open armen ontvangen door Arlaine, de eigenares van het activiteitenkamp. Na zo’n lange tijd was ze ontzettend blij om ons te mogen ontmoeten en ontvangen, en kon ze niet wachten om ons alles te vertellen over de inhoud van het kamp. Eerst volgde een groepsfoto, en daarna begon de rondleiding die snel werd gevolgd door een ontroerend welkomstwoord van Arlaine, Armando en Alethea . We kunnen jullie vertellen dat iedereen hier echt door geraakt werd. Ruud voegde hier namens onze crew nog wat moois aan toe, waarna we ons gesponsord speelgoed konden overhandigen. Hier waren ze allemaal ontzettend blij mee.
De rondleiding ging weer verder. Als eerste zagen we “El Nido” (het nest), waar de kinderen eten, douchen en kunnen spelen. Daarna zagen we verschillende “cabins”, waar ze met hun mentoren verblijven. In elke kamer kunnen 6 tot 8 kinderen, en er kan tussen de kids en de mentoren gecommuniceerd worden door middel van een klein luikje dat de kamers verbindt. De verschillende cabins zijn vernoemd naar een soort fruit, en afhangende van het fruit wordt de kleur van het dak bepaald. Arlaine vertelde ons over haar leven en haar plek in het kamp. Ze zei “I had one week to change my life”. Ze kreeg namelijk de uitdaging om het leven van één kind te veranderen in één week, en als ze hierin slaagde zou ze haar droom kunnen voortzetten. “This project is sensitive, even to the children. They really change throughout that one week.”
Arlaine zit nog vol met frisse ideeën, zoals een boomhut dorpje, een kabelbaan en een uitkijkpunt naar de vallei en het meer. Ze heeft ons de plekken laten zien waar zij zich dit allemaal voorstelt. Het verbaasde ons allemaal hoeveel natuur in het kamp te vinden is. Arlaine vindt dit heel belangrijk voor het leerproces van de kinderen. Ze wil het zo natuurvriendelijk mogelijk houden. Het plan is dan ook om het kamp in de toekomst voor 95% met groene energie te voorzien. Na nog wat uitleg over het werk wat wij de komende dagen mogen verrichten was het alweer tijd om te gaan.
Terug aangekomen bij het hotel hadden we een paar minuutjes tijd om ons om te kleden, zodat we lekker konden gaan lunchen onder aan het meer. Het plan was om hierna te gaan zwemmen, maar dat viel ‘letterlijk’ in het water door een hevige regenbui. Dus dat werd lekker terug naar het droge hotel om vervolgens te relaxen op onze kamers. Net als gister hebben gewoon in het hotel gegeten, zodat we morgen top fit zijn om onze handen uit de mouwen te steken voor Niños del Lago.
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemala crew,
Gwen & Lynn

Dag 4
Vandaag zijn we net als gisteren weer vroeg uit de veren. We hebben lekker ontbeten in het hotel en zijn om 7 uur in de bus gestapt. We hebben 2 uur gereisd om bij de Pacaya vulkaan te komen. Het wegennetwerk is van tijd tot tijd erg goed (voornamelijk de tolwegen), maar gaat gauw over in wegen vol ‘pot holes’ en uiteindelijk zelfs een onverharde zandweg. Gelukkig beginnen we met onze tocht niet helemaal aan de voet van de vulkaan, met 2552 meter hoogte zou dit toch een enorme klim betekenen. Nadat we de bus uitstapten werden we overspoeld door locals die ons een houten wandelstok wilden verkopen. Een aantal leden van de Guatemalacrew maakte hier maar wat graag gebruik van. Niet alle leerlingen begrepen het principe afdingen even goed; waar de stokken voor $1 werden verkocht waren er zelfs leerlingen die er $2 voor boden..
Na een heldere uitleg van onze tour guide werden we met twee extra gidsen op pad gestuurd. Het was een zware tocht met tot boven op de vulkaan goed weer. Een emotioneel moment voor verschillende crewleden en de begeleiders hebben dan ook laten weten trots te zijn op het feit dat iedereen de klim heeft bereikt. Tijd om wat kiekjes te maken! Het bereiken van de top was ook een mooi moment om te genieten van de lunchpakketjes die zorgvuldig voor ons waren bereid. De opgedroogde lava was een schitterend gezicht en het uitzicht op Guatemala City, verschillende meren en de omliggende vulkanen was ontbetaalbaar!
Helemaal waanzinnig waren de restanten van de meest recente uitbarsting uit 2014. Hete dampen stegen op uit de ruige restanten van de lavastroom en daar hadden onze gidsen al op gerekend. Zij stonden namelijk klaar met marshmallows die boven de hete lucht van de lava konden worden geroosterd! Geniaal! Bij de afdaling sloeg het weer om; in de stortende regen wachtte ons nog een korte maar enorm steile klim naar boven en vervolgens een glibberige afdaling. Dit alles mocht de unieke en mooie ervaring niet negatief beïnvloeden.
Nadat we terug kwamen van de beklimming konden we even uitrusten met een drankje en een hapje en na een klein half uurtje stond de bus voor ons klaar om onze reis te vervolgen naar Panajachel. Onder de muzikale begeleiding van een aantal leerlingen, afgewisseld door luidruchtige spelletjes en hier en daar een stiltemomentje loodste onze buschauffeur ons zorgvuldig door het ruige vulkaanlandschap van Guatemala. Na een lange tocht van dik 4 uur kwamen we aan bij onze volgende stop: Hotel Kakchiquel, een hotel dat pakweg 100 meter verwijderd ligt van Lago Atitlan. Helaas was het al bijna donker toen we aankwamen, dus genieten van het uitzicht moet nog even wachten tot morgen. Het was een zeer leuke maar ook uitputtende dag, dus is het nu tijd om lekker uit te rusten voor morgen.
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Juul & Levi

Dag 3
Vandaag ging de wekker al om zes uur! Om half zeven stond het (overigens uitstekende!) ontbijt voor ons klaar. Op de planning stond een ontmoeting met een basis- en middelbare school van Niños de Guatemala. In het centrale park ontmoetten we Corrine, een vrijwilligster werkzaam voor NdG. Zij bracht ons naar de bus die ons naar de school zou vervoeren. We verwachtte een normale busrit, maar niets was minder waar; het werd een hele bijzondere rit! De zogeheten ‘chicken bus’ is een ‘normaal’ vervoersmiddel in Guatemala, maar tevens een – voor ons Europeanen – bijzondere verschijning! De omgebouwde Amerikaanse schoolbussen zijn doorgaans versierd met schitterende graphics en feestelijke sfeerverlichting. In- en uitstappen mag ook rijdend (daar hebben we maar geen gebruik van gemaakt ;) ). De sfeer in de bus was heel gezellig en het was heel anders dan in Nederland (inclusief feestmuziek)!

Bij aankomst op de school kregen we een hartelijk welkom van de leraren, vrijwilligers en de kinderen. Onze groep werd in tweeën verdeeld; één groep ging met de oudere kinderen voetballen en de andere groep ging met de jongere kinderen spelletjes spelen op het binnenplein. Dit was een heel leuk moment waar we ons allen op hadden verheugd. Later hebben wij de buitenmuren van de school traditoneel Guatemalteeks blauw geverfd. Daar was de schoolleiding heel blij mee! Daarna hebben we mogen genieten van een door de medewerkers verzorgde lunch: vers bereide kip met rijst of frietjes en (wel héél erg pittige) tortilla’s! Voor vertrek hebben wij de gedoneerde cadeaus van Ikea (nogmaals met dank aan Miguel!) mogen overhandigen aan de kids van Niños de Guatemala. De stoffen voet- en rugbyballen en vingerpoppetjes werden met lachende gezichtjes in ontvangst genomen! Een hartstikke tof moment <3
!
’s Middags stonden er nog twee verrassingen op het programma: de kinderen kregen de mogelijkheid om OF te gaan ziplinen OF een trip naar de Earth Lodge. Het ziplinen in de jungle was écht een geweldige ervaring die niemand meer zal vergeten. De kinderen die voor de Earth Lodge kozen trokken per busje en te voet naar een uitkijkpunt waar ze schitterend uitzicht hadden over Antigua.
Voor het diner hebben we met de groep de eerste paar dagen geëvalueerd. Het is natuurlijk erg belangrijk dat eventuele spanningen worden uitgesproken en dat de mooie en emotionele momenten met de groep worden gedeeld. Dit ging uitermate goed! Hierna hebben we mogen genieten van een heerlijk diner bij El Barrio, waar we de keuze hadden uit soep, taco’s en quesadillas.
Kortom, het was in één woord: heel mooi! (Drie keer raden wie dit zei…)
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Carlina en Britney

Dag 2

Beste ouders en andere volgers!
We zijn zojuist aangekomen in het hotel. Gaan zometeen ontbijten en een stadstour door Antigua doen! Voor vanmiddag staat het bezoek aan de burgemeester van Antigua op het programma, dus we springen meteen in het diepe!
Wifi verbinding is niet sterk, dus het kan even duren voordat de volgende update voor jullie klaar staat!
Liefs uit GUATEMALA!

We zijn onderweg! Dank voor alle mooie en lieve wensen. See you en ADIOS!

Dag 2
De reis naar Guatemala City gaat prima, iedereen is moe dus lekker slapen!! Samengevat: wij en het thuisfront zijn heel blij dat de vluchten zo goed zijn verlopen. In Guatemala City krijgen we een transfer richting Antigua en we komen al direct de eerste beelden van onze reis tegen. Daar staan we meteen van te kijken!
Na een snelle kledingwissel in het hotel beginnen we met een heerlijk ontbijtje in een gezellig restaurantje in een van de zijstraten. Dan vertrekken we om de toerist uit te hangen en gaan we door met een Citywalk onder begeleiding van Moises, onze gids. Een voor een komen de mooiste gebouwen voorbij; andere Posada de Don Rodrigo, Arche de Santa Maria, La Merad, Las Capuchinas, de Kathedraal en Sabe Rico. Verder bekijken we ook het Jade museum en het chocolade fabriekje van Antigua. Na een gezellige lunch met onze gids en de groep is het dan tijd om de citywalk af te sluiten en daarbij hebben we een geweldige verrassing te horen gekregen van onze gids voor dag 3…..
Nog een geweldig moment van de dag is dat we een ‘meet en greet’ met de burgemeester van Antigua mogen beleven. Het geeft weer een andere blik op het leven hier. Daarna is het dan alweer tijd voor het avondeten en gaan we met de groep weer terug naar het hotel. Tijd om bij te slapen, want wat dag 3 allemaal gaat brengen…
Veel plezier met het lezen van de volgende blogs!
Veel liefs,
Namens de gehele Guatemalacrew,
Jessie en Anna

Dag 1
Na maanden van voorbereidingen mogen we eindelijk vertrekken naar Guatemala! In alle vroegte is het om half vijf tijd om te verzamelen en de laatste knuffels te geven. Dan begint voor ons definitief de reis!
Na even te stressen op Schiphol mag Lara dan toch mee, ondanks de paspoort probleempjes. De 10,5 uur durende vlucht naar L.A. verloopt langzaam, maar we worden goed geamuseerd met films, series en spelletjes. Na de aankomst in L.A. is het even twijfelen: gaan we van het vliegveld af of blijven we? We besluiten om te blijven zodat er geen extra stress bij komt kijken. 9 uurtjes verder met heel wat karaokeliedjes en spelletjes mogen we dan eindelijk onze reis voortzetten naar Guatemala City!

​Carwash voor Guatemala


Dinsdag (30 mei) staat de SMC GOES GUATEMALA 2017 carwash gepland! Hebben jullie bolides (die van docenten maar ook van pa of ma!) dringend een poetsbeurt nodig en zijn jullie bereid om onze schitterende reis naar Guatemala (en daarmee de kids in Guatemala) met €10 te ondersteunen, stuur dan een e-mail naar mijnheer Derwort:   t.derwort@sintermeerten.nl.

We horen graag uiterlijk zondagavond van je hoe laat je de auto voor school kunt parkeren, dan maken wij een planning die we maandag zullen doorsturen. Scooters mogen ook, deze worden voor €5 weer helemaal toonbaar gemaakt. Liefst gepast betalen.
T. Derwort

 

 Guatemalareis 2017

 



Het team bestaat uit:

Arts: Marieke van Ruijven
Oud leerling: Elian Sieben
Voorzitter stichting Ninos del Lago: Marten Numan

Begeleiding vanuit Sintermeerten is in handen van:
Tom Derwort
Gerben Brouwers
Ruud Braun

Leerlingen

Bonnie, Anna-Sophie, Lynn, Fenne, Joline, Gwen, Carlina, Nicole, Danique, Britney, Jessie, Marie, Micha, Levi, Juul, Lara, Miguel, Sven, Milan, Jarno, Enola en Ivran