Terug naar overzicht

Op uitnodiging van het stadsbestuur en provinciebestuur van Luik hebben leerlingen van scholen uit de Euregio -samen met hoogwaardigheidsbekleders, militairen en politie- het einde van de Eerste Wereldoorlog herdacht. Van Sintermeerten waren in totaal acht leerlingen aanwezig, die onderzoek hebben gedaan naar het werk van één van de personen die in Luik herdacht werden: Alexander Heingartner. Lai uit V3AT sprak de genodigden toe.

Herdenken en verzoenen

Deze dagen wordt herdacht dat 100 jaar geleden de Eerste Wereldoorlog [1914-1918] eindigde in een wapenstilstand. In België, dat in 1914 overvallen werd door het Duitse leger, zijn al vier jaar herdenkingen aan de gang. Bij de herdenking in Luik op het kerkhof van Robermont werd plechtig stilgestaan bij diverse monumenten. Bij elk monument werd een toespraakje gehouden door leerlingen uit Duitsland, Vlaanderen, Wallonië en Nederland.

Honderd jaar na dato kunnen wij ons niet meer voorstellen hoe miljoenen -vooral- jongeren werden opgeofferd voor de nationalistische waanideeën van politici en generaals. In de toespraken werd dan ook door de leerlingen en redenaars de verbinding gelegd met het opkomende nationalisme en de verleidingen van het populisme in onze tijd. Deze herdenking liet zien dat samenwerking over de grenzen binnen de Europese Unie de enige weg is om niet af te glijden naar de fouten van weleer.

Toespraak

Lai van V3AT liet aan het voorbeeld van de Amerikaanse consul Alexander Heingartner zien hoe belangrijk hulpverlening is in tijden van nood. Heingartner organiseerde namens de Amerikaanse regering voedsel- en kledinghulp voor de inwoners van de door de oorlog zwaar getroffen stad Luik. De ambassadeur van de VS, Ronald. J. Gidwitz, vond de bijdrage van Lai zo waardevol dat hij deze wil opnemen op de website van de ambassade van de VS in België. Tevens bood Lai hem een foto van Alexander Heingartner aan.

Luik herdenking 2018 1140

Van het kerkhof Robermont werden de gasten onder politie-escorte naar het Bisschoppelijk Paleis in het centrum gebracht waar een maaltijd werd aangeboden.
Het middagprogramma bestond uit officiële toespraken en een parade, georganiseerd door het Belgische leger. Ter gelegenheid van de 100-jarige herdenking werd een nieuw monument onthuld dat het hoofd van een huilende soldaat voorstelt.

Het was een indrukwekkende dag voor alle betrokkenen. Het heeft ons weer eens aan het denken gezet over de tijd waarin wij nu leven. Daarin ligt het belang van de geschiedenis opgesloten, want wie vergeet welke fouten gemaakt zijn, kan zelf makkelijk in de val trappen van nepnieuws, populisme en de leugen van het 'zoete sterven voor het Vaderland,' zoals de Engelse soldaat en dichter Wilfred Owen schreef, vlak voordat ook hij omkwam, één week voor de wapenstilstand in 1918.

Dulce et decorum est [Wilfred Owen]

Bent double, like old beggars under sacks,
Knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge,
Till on the haunting flares we turned our backs,
And towards our distant rest began to trudge.
Men marched asleep. Many had lost their boots,
But limped on, blood-shod. All went lame; all blind;
Drunk with fatigue; deaf even to the hoots
Of gas-shells dropping softly behind.

Gas! GAS! Quick, boys!—An ecstasy of fumbling
Fitting the clumsy helmets just in time,
But someone still was yelling out and stumbling
And flound’ring like a man in fire or lime.—
Dim through the misty panes and thick green light,
As under a green sea, I saw him drowning.

In all my dreams before my helpless sight,
He plunges at me, guttering, choking, drowning.

If in some smothering dreams, you too could pace
Behind the wagon that we flung him in,
And watch the white eyes writhing in his face,
His hanging face, like a devil’s sick of sin;
If you could hear, at every jolt, the blood
Come gargling from the froth-corrupted lungs,
Obscene as cancer, bitter as the cud
Of vile, incurable sores on innocent tongues,—
My friend, you would not tell with such high zest
To children ardent for some desperate glory,
The old Lie: Dulce et decorum est
Pro patria mori.

Luik herdenking 2018 2 1140

Luik herdenking 2018 2 1140

 Nico Zijlstra